Καλημέρα, καλημέρα!! Καλό μήνα!!!

Ναι, σε εσένα στέλνω πάλι την ευχή μου, σε εσένα με τη σιδερένια θέληση. Συνέχισε να ψάχνεις ανάμεσα στις θλιβερές και αποθαρρυντικές πλευρές της ζωής σου, καλά το κάνεις!!! Εκεί ακριβώς χρειάζεται να ψάχνεις για εκείνο το πολύτιμο, που μάλλον επίτηδες δεν εμφανίζεται εύκολα μπροστά σου. Θα το βρεις!!! Είμαι σίγουρη, το πιστεύω!! Εκεί βρίσκεται και περιμένει τη συνειδητή από εσένα ανακάλυψη της ύπαρξης του. Θα το βρεις, γιατί έχεις καταλάβει πια πως βρίσκουμε μόνο, ότι αναζητάμε με όλη μας την καρδιά. Συνέχισε λοιπόν, μάζεψε όλες τις τίμιες ήττες σου, ότι βίαιο έχει αναταράξει το είναι σου και μετάτρεψε τα όλα σε νήματα για την σαϊτα του αργαλειού σου. Βύθισε τα καλά μέσα στις μνήμες σου. Άσε τα να μουλιάσουν μες στα νερά απ’ τις μπόρες σου, μέχρι να μαλακώσουν. Άσε τα εκεί, μέχρι να ποτιστούν οι φυσικές τους ίνες, από την ομορφιά των ουράνιων τόξων της ζωής σου. Τέντωσε τις χορδές τους, στείλε τα νήματα στις ηλιόλουστες στιγμές σου να στεγνώσουν και άρχισε να υφαίνεις μετά με υπομονή, στο χειροκίνητο αργαλειό σου, το γνήσιο, το πιο εντυπωσιακό υφαντό σου.
Θα καταλάβεις ότι είναι έτοιμο, θα καταλάβεις ότι έχεις βρει αυτό το πολύτιμο που τόσο καιρό ψάχνεις, τη μέρα που θα ξυπνήσεις και θα είσαι ντυμένος με αυτό. Τη μέρα που θα ξυπνήσεις και θα νιώθεις…..άλλος άνθρωπος!!
Εύχομαι άνθρωπε με τη σιδερένια θέληση, να είναι για σένα φωτοδότης ο συνήθως μουντός και κρύος Νοέμβρης. Να είναι ο μήνας της δημιουργίας και της πιο ευχάριστης για σένα αποκάλυψης.

Τόση ώρα σε κοιτώ...

και η αλήθεια είναι πως θα ΄θελα να γνωρίζω το όνομα σου...
Να σε λέω Άγγελο ή μήπως Αγάπη; Ελπίδα;
Εγώ πάντως Ειρήνη μου, θέλω να ξέρεις πως θα ΄θελα να σε βλέπω με λουλούδια στα όμορφα μαλλιά σου και αντί να βρίσκεσαι τώρα εκεί, να τρέχεις μέσα σε γεμάτα στάχυα αγρούς. Να μαθαίνεις τους άλλους να σπέρνουν τα ονόματά σου, να τα οργώνουν, να τα θερίζουν. Να τους μαθαίνεις να ποτίζουν και να θρέφουν με αυτά, και άλλους με τη σειρά τους....
Οι χώρες Σωτηρία μου απ΄όπου θα περνάς, από τον Πλούτο της ψυχής σου, γρήγορα να πλουταίνουν. Η γη να γεμίζει με καρπούς, να πρασινίζουν τα λιβάδια και όλα τα ονόματα που σου εδωσα και τόσο σου πηγαίνουν, να γεννούν συνεχώς και να πληθαίνουν....

Φοβάμαι ομορφοκόριτσο! Φοβάμαι τη μέρα που η θλίψη και η οργή σου για αυτήν τη βίαιη αρπαγή των νεανικών ονείρων σου και για όλον το βιασμό που έχει υποστεί η ζωή σου, σε οδηγήσουν στην απόφαση, να μην αφήσεις κανένα σπόρο να φυτρώσει ξανά πάνω στη γη μας, στη δική σου.

Μήπως σε λένε Δήμητρα τελικά; Γιατί είναι πραγματικά θεϊκή η ομορφιά, μα και η σιωπή σου....
.............
Καλημέρα όμορφε κόσμε!!

Γιατί κάποια πράγματα, είναι στο χέρι μας....

Να έχουμε όλοι μια όμορφη εβδομάδα!!! Μπορούμε!!

-Αφού σε ξέρω...εσένα σου αρέσουν οι αλλαγές!
-Και τι να κάνω;
-Ξεκίνα αντί για συνοφρύωση, να δίνεις πολλά χαμόγελα και τόπο στην οργή...
-Θα αλλάξει κάτι με αυτό;
-Ίσως και ο κόσμος σου όλος....!!!

Πόσο μαγικό είναι...

και πόσο κουράγιο, πόση δύναμη απαιτείται για να σου ανοίξει κάποιος την κύρια πόρτα εισόδου της ζωής του! Αυτήν την βαριά, τη συμπαγή που κρύβει όχι τη μισή, μα όλην την αλήθεια του....Να αφήνει μισάνοιχτο αρχικά, το κάποτε ερμητικά κλειστό και τελικά μέσα απ΄το διάπλατο, να αναλαμβάνει και την ξενάγηση μέσα στους φωτεινούς και σκοτεινούς διαδρόμους και τις ρυτίδες όλες της ψυχής του.
Να σε αφήνει να κοιτάξεις όλους τους πίνακες που έχει συλλέξει και κρέμονται επάνω στους γερούς και τους σαθρούς του τοίχους, και εσύ.......διακριτικά, με σεβασμό όπως αρμόζει σε κάθε χώρο ιερό, απλά να ακούς ...την κάθε μουντή και φωτεινή ιστορία. Να μην αγγίζεις, να μη μιλάς, μόνο να βλέπεις....μια φύση νεκρή που κάποιο γέλιο τη σαλεύει, μια ζωντανή να αιμορραγεί, αράχνες, σπασμένα τζάμια, κορνίζες άδειες, πίνακες που έχουν σαν θέμα τη ντροπή, άλλους της περηφάνιας....
Ο ένας να ξεναγεί και o άλλος, εσύ, μόνο να ακούς, να βλέπεις και ίσως να νιώθεις αν το θες...τον ήρωα, το δειλό, τον δούλο και τον κατακτητή, το άσχημο και το όμορφο στο ίδιο πάντα πρόσωπο.
Να φεύγεις στο τέλος και να λες..."σε ευχαριστώ που με εμπιστεύτηκες και μου έδειξες όλους τους πόνους και τις χαρές της συλλογής σου, που μ΄έβαλες μέσα στην αλήθεια σου...ξέρω, θα κλείσω φεύγοντας! Ανοίγεις μόνο σε όσους διακριτικά χτυπούν και μπαίνουν μόνο, όσοι σκουπίζουν πρώτα καλά τα πόδια τους...."
"Καλά το κάνεις!! Δικαίωμα της ψυχής σου..."

Tι όμορφα τα όνειρα που σε ξυπνούν με μια δροσερή ανάσα αγάπης...!! Δίνουν στη μέρα ένα άλλο χρώμα...
Καλημέρα!!!!