Ψελλιστί παίρνεται ο υπνάκος μέσα σ’ ένα στεντόρειο μεσημέρι, γεμάτο τζιτζίκια που μαίνονται. Ιούλιος. Α, νάρθει η ώρα που θα δαγκώνεις το περγαμόντο και που ύστερα θα πίνεις πίνεις δροσερό νερό, καφέδες, και σιγάρο ατελεύτητο σαν την Ελλάδα.
Οδυσσέας Ελύτης - ΕΚ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ
Σε εσάς, τα παιδιά της φετινής Γ Λυκείου, που στερηθήκατε το σχολικό περιβάλλον, τους φίλους σας, τους συμμαθητές, τους καθηγητές, τα γέλια, τις σκανδαλιές, την ουσιαστική επικοινωνία και επαφή, τα φλέρτ, τις αγκαλιές, το μοίρασμα των σκέψεων και των αγωνιών με τους συνομηλίκους σας, τη φυσική αλληλεπίδραση, τη διασκέδαση, την άθληση και κάθε άλλη μορφή συναισθηματικής και σωματικής εκτόνωσης, την πολυπόθητη για όλους πενταήμερη εκδρομή, ακόμα και την αναμνηστική φωτογράφιση... σε εσάς, τα παιδιά των τεσσάρων τοίχων και μιας οθόνης... τα σέβη μου!!
Είθε το Φως του Μεγαλείου να λάμψει αυτόν τον μήνα στη ζωή μας και να γεμίσει όλες τις μέρες μας με τις ευλογίες της υγείας, της αγάπης, της ειρήνης, της καλοσύνης, της ευημερίας και της ευδαιμονίας. Καλό μήνα!
μια γεύση ελευθερίας είχαν πάντα τα γενέθλια σου. Σήμερα όμως... εσύ δεν ελπίζεις τίποτα, εσύ δε φοβάσαι τίποτα. Εσύ είσαι λέφτερος.
όταν ανακαλύπτεις πως μια αισιοδοξία που θάφτηκε ζωντανή κάποια στιγμή, ανασαίνει ακόμα;...
και όσο εσείς θα επιμένετε και θα μου λέτε μαύρο, τόσο και εγώ θα επιμένω και θα σας λέω πολύχρωμο. Πείσμα εσείς, πείσμα κι εγώ! Δεν θα πέσει αμαχητί στα χέρια σας η ματιά η δικιά μου....
Καλή εβδομάδα!
