Ένας αγγελιοφόρος ακούμπησε το γράμμα αυτό στον κόρφο σου...απάντηση να δεις θα΄ναι στην ευχή σου...
Κοίτα! Γράφει πως κάποιο χέρι θα ρίξει νεράκι δροσερό στη μαραμένη πραγματικότητα σου....κάποια καλόκαρδη λέει άνοιξη, σύντομα θα περάσει και θα σε βγάλει απ΄το βαρύ χειμώνα σου...
Έλα, σήκω!! Βρες και το μπόγο με εκείνα τα λιγοστά κουράγια σου, γιατί θα τα χρειαστείς...δεν αρκεί γράφει, να εύχεσαι να αλλάξει η θέα της ζωής σου....δεν είσαι πια παιδί...πρέπει να αρχίσεις και να αλλάζεις το νερό που πίνει η ψυχή σου...εσύ...πρέπει να διατηρήσεις την ομορφιά, τουλάχιστον στο περβάζι σου....το έχει ως προϋπόθεση...
Το λέει...χρέος ιερό στον εαυτό σου.
Κοίτα! Είναι γραμμένο και στον τοίχο σου.....
"είμαι μία τρελή, μια ονειροπόλα!!!"... και άρχισε να μετράς μετά..."μαζί σου!!!!"
Τι νομίζεις; Τέτοια "σκουντήματα" θέλει ο κόσμος....
Καλό Σαββατοκύριακο!
Αν είναι να το ζήσεις, θα το ζήσεις εκεί που δεν το περιμένεις....
Καλημέρα!
Και αν είστε απ΄τους γενναίους, τους "ανεμοδαρμένους" να ενθαρρύνετε.....
Όσο κι αν θέλει να βοηθήσει κάποιος, εάν δεν πέσεις εσύ με τα μούτρα μες στα σύννεφα, αν δεν τολμήσουν τα μάτια σου να γκριζάρουν, να διαπεράσουν τη βαρυσυννεφιά... εικονικούς και δανεικούς ήλιους θα συνεχίσεις να κοιτάς...
Φορτωμένη προσδοκίες, σχέδια, όνειρα...υποχρεώσεις, ελπίδες, προσευχές. Πάντα έτσι ξεκινά η εβδομάδα....με ένα μπορώ σε κάποιο στόμα, με ένα μακάρι σε άλλο.... Όλα παίρνουν ξανά το δρόμο τους... χαμόγελα και κατήφεια...αισιοδοξία και απελπισία...όλα, με κάθε μέσο, κινούνται πάλι σήμερα....
Αλλού φρεσκοπλυμένα μαλλιά, ανέμελλα πιασμένα και αλλού απ΄τα στριφογυρίσματα των σκέψεων της νύχτας, κουβάρια μπερδεμένα....
Αν θες και μπορείς, ξεκίνα ...βλέποντας με καλό και όμορφο μάτι τη ζωή... με την ευχή... να έχεις κάπου να ακουμπάς τη φορτωμένη με χαρές, μα και τη φορτωμένη παράπονα καρδιά σου...
Καλή μας εβδομάδα!!
Υπάρχουν στ΄αλήθεια ακίνδυνα ανοίγματα; Αρέσουν σε εσάς οι πανοπλίες; Εμένα η καρδιά μου πάντως ποτέ δεν τις συμπάθησε...της άρεσε πάντα να ξανοίγεται....
Ήθελε από μικρή να φτάνει στου κόσμου την ουσία, να πιάνει αλήθεια, γι αυτό, αν και μεσήλικη πια, αυτή εκεί....για την ουσία, συχνά, πρώτη ακόμα εκτίθεται... γιατί είναι αξιοπρεπής, μα όχι εγωίστρια...
Καρδιά στο φως... φτερά, βελούδα, αεράκια, αγκάθια, μαχαιριές... ποικίλα αγγίγματα, μα...γράφει ακόμα, ευτυχώς...εκεί, επιμένει...ένα σωρό "εκθέσεις", για την αλήθεια, με αλήθειες... γιατί δεν ξέρει, δε θέλει άλλον, γιατί αυτός είναι τρόπος της να φτάνει στην ουσία.
Γιατί έτσι έμαθε να ξετρυπώνει ομορφιές, να βρίσκει στο πουθενά ευτυχίες, να ξεχωρίζει τους καρδιακούς ανθρώπους της από εκείνους της βιτρίνας....
Mην κρύβεις για καιρό τη θέα σου στους άλλους, γιατί σωστό το να μην ξανοίγεσαι πολύ, όταν δεν ξέρεις τους ανθρώπους...αλλά δε σου είπαν πως όταν πολύ αργότερα, αποφασίσεις εσύ να ανοιχτείς, κάποιοι μπορεί να φύγουν...γιατί δεν είναι έτοιμοι όλοι να δεχτούν, ούτε να αντέξουν την αλήθεια σου...
Καλό Σαββατοκύριακο!!
