Πανελλήνιες εξετάσεις 2021

Σε εσάς, τα παιδιά της φετινής Γ Λυκείου, που στερηθήκατε το σχολικό περιβάλλον, τους φίλους σας, τους συμμαθητές, τους καθηγητές, τα γέλια, τις σκανδαλιές, την ουσιαστική επικοινωνία και επαφή, τα φλέρτ, τις αγκαλιές, το μοίρασμα των σκέψεων και των αγωνιών με τους συνομηλίκους σας, τη φυσική αλληλεπίδραση, τη διασκέδαση, την άθληση και κάθε άλλη μορφή συναισθηματικής και σωματικής εκτόνωσης, την πολυπόθητη για όλους πενταήμερη εκδρομή, ακόμα και την αναμνηστική φωτογράφιση... σε εσάς, τα παιδιά των τεσσάρων τοίχων και μιας οθόνης... τα σέβη μου!!

Ας ρωτήσουν εμάς τους γονείς σας, όλοι αυτοί που τόσο άδικα φέτος σας στοχοποίησαν για ανεύθυνη και απερίσκεπτη συμπεριφορά στη διάρκεια της καραντίνας, πόσες θυσίες κάνατε και πώς νιώθαμε εμείς βλέποντας τα θλιμμένα πρόσωπα σας.

Καλή επιτυχία

παιδιά μου!

Καλή επιτυχία

παιδί μου! Kουράστηκες πολύ, το ξέρω. Ο τρόπος που αγωνίστηκες όλο αυτό το διάστημα είναι άξιος σεβασμού. Σε ευχαριστώ για όλα όσα διδάχτηκα πάλι από εσένα!

Ιούνιος

Είθε το Φως του Μεγαλείου να λάμψει αυτόν τον μήνα στη ζωή μας και να γεμίσει όλες τις μέρες μας με τις ευλογίες της υγείας, της αγάπης, της ειρήνης, της καλοσύνης, της ευημερίας και της ευδαιμονίας. Καλό μήνα!

Με τον Απρίλη αναριχτό στους ώμους, ανασκιρτά η καρδιά και αναθαρρεύει η ψυχή μου.

Καλό μήνα!!

Πατέρα μου...

μια γεύση ελευθερίας είχαν πάντα τα γενέθλια σου. Σήμερα όμως... εσύ δεν ελπίζεις τίποτα, εσύ δε φοβάσαι τίποτα. Εσύ είσαι λέφτερος.

Σήμερα εγώ... που εύχομαι να μην βλέπεις πως τα παιδιά και τα εγγόνια σου ελεύθερα δεν είναι, ως φόρο τιμής στη μνήμη σου, μαζί και στη μνήμη του πατέρα σου που στα βουνά γενναία πολέμησε, σας καταθέτω ένα γεμάτο ευγνωμοσύνη δάκρυ.

Πώς να μην αναπτερωθεί το ηθικό,

όταν ανακαλύπτεις πως μια αισιοδοξία που θάφτηκε ζωντανή κάποια στιγμή, ανασαίνει ακόμα;...

Στις απρόσμενες αισιοδοξίες!! Καλή εβδομάδα!

Ξέρω πολύ καλά τι βλέπω...

και όσο εσείς θα επιμένετε και θα μου λέτε μαύρο, τόσο και εγώ θα επιμένω και θα σας λέω πολύχρωμο. Πείσμα εσείς, πείσμα κι εγώ! Δεν θα πέσει αμαχητί στα χέρια σας η ματιά η δικιά μου....

Καλή εβδομάδα!

Πόσο θα ήθελα να μην υπήρχε τέλος εποχής για σένα Αγάπη...

Να μην είχαμε κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια... Nα μη χρειαζόταν άνοιξη να σε σκοτώνουμε , χειμώνα να περιμένουμε να ξαναγεννηθείς... Αχ! να γινόταν μόνο να γεννιόσουν... και να ήσουν μονίμως ανθισμένη! Nα μπορούσαμε να διατηρούμε μέσα μας συνεχώς μια φάτνη... για να μην κρύωνες ποτέ, να μην μπορούσε κανείς να σε πειράξει. Εσύ Αγάπη δεν έπρεπε να είσαι μία ακίνητη γιορτή. Δεν θα έπρεπε να ήσουν καν ευχή.

Εσύ θα έπρεπε να είσαι προϋπόθεση απαραίτητη για να μπορεί κανείς να υπάρχει και να ζει. Να λέγαν Αγάπη τη ζωή. Να ήσουν το μόνο δώρο που, και ως άνθρωποι των τύπων, θα έπρεπε να σε ανταλλάσσουμε κάθε μέρα. Να σε προσφέρουμε και να είσαι ανεξάντλητη. Να μας προσφέρεσαι και εμείς να σε χαιρόμαστε, να σε απολαμβάνουμε... σαν, να είχες πρώτα πεθάνει.

Μου λες Αγάπη πως αιώνια μπορείς να ζεις, μα αυτό που εύχομαι εγώ, είναι σε κάθε δική σου γενέθλια γη, σε κάθε καρδιά, σε κάθε καταχείμωνο, εσύ να γεννάς συνεχώς αγάπες αειθαλείς....

Αφήστε τις πόρτες ανοιχτές στο μήνυμα των ημερών αυτών και έπειτα ανοίξτε τα παράθυρα…να γεμίσει πρέπει σμύρνα, λιβάνι και αγάπη ο ντουνιάς!!

Καλές γιορτές σε όλους! Καλά Χριστούγεννα!