Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Ξέρω...

κάποιοι επιμένουν πως δεν τους ξεγελά το μάτι....πως είναι μεγάλη η απόσταση...ότι απέχουν τόσο πολύ...
Βιάστηκαν μάλλον να ερμηνεύσουν την εικόνα με μαθηματική μονάχα λογική...γιατί αν έριχναν μια ματιά στο βάθος, θα έβλεπαν κάτι που η απόσταση το κάνει να φαίνεται μικρό, αλλά είναι μεγαλειώδες...κάτι που μοιάζει με οφθαλμαπάτη, αλλά δεν είναι...
Μια πινελιά μελίχρυση, με ρίζες, κλαδιά και άνθη απ΄τις καρδιές δύο ζηλευτών, επίμονων ζωγράφων...αυτό θα έβλεπαν, αυτό το τόσο θαυμαστό...μία μεγάλη, μια φλογερή αγάπη που όλα τα μη πυρπόλησε, τα όχι και τα πρέπει...μια αληθινή αγάπη που είναι ικανή για όλα...ακόμα και να ενώσει τη γη με τον ουρανό...

 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου