κάποιοι επιμένουν πως δεν τους ξεγελά το μάτι....πως είναι μεγάλη η απόσταση...ότι απέχουν τόσο πολύ...
Βιάστηκαν μάλλον να ερμηνεύσουν την εικόνα με μαθηματική μονάχα
λογική...γιατί αν έριχναν μια ματιά στο βάθος, θα έβλεπαν κάτι που η
απόσταση το κάνει να φαίνεται μικρό, αλλά είναι μεγαλειώδες...κάτι που
μοιάζει με οφθαλμαπάτη, αλλά δεν είναι...
Μια πινελιά μελίχρυση, με
ρίζες, κλαδιά και άνθη απ΄τις καρδιές δύο ζηλευτών, επίμονων
ζωγράφων...αυτό θα έβλεπαν, αυτό το τόσο θαυμαστό...μία μεγάλη, μια
φλογερή αγάπη που όλα τα μη πυρπόλησε, τα όχι και τα πρέπει...μια
αληθινή αγάπη που είναι ικανή για όλα...ακόμα και να ενώσει τη γη με τον
ουρανό...
Και αν κάποιο χέρι φρόντισε πάλι να μοιάζει η καρδιά σου με γιαπί, τα
μάτια άπλωσε εσύ και κόψε ένα ματσάκι ήλιους από τον ουρανό. Άρχισε πάλι
σήμερα το αύριο σου να οικοδομείς απ΄την αρχή.
Άντε να φωτιστεί ξανά το πρόσωπο σου...άντε να χαρείς!!!
Δυο σκέψεις στραμμένες προς το φως, δυο αληθινές, όμοιες
ελευθερίες....όποιο σχέδιο πτήσης και να ακολουθούν, πάντα θα
συναντώνται. Είναι γραφτό... δυο αλήθειες μαζί να είναι... στη γη να
καταπονούνται, μα δίχως το φόβο συντριβής, στα σύννεφα έρωτα να κάνουνε,
πλάι πλάι να πετάνε....
Με δυο δυνατές σπαθιές...κόβεις στα δυο το φόβο και μπήγεις το φως μες στο σκοτάδι.....
Είναι κρυστάλλινη, δροσερή...μα και θερμή. Είναι ιαματική. Είναι πηγή.
Πόσιμο το νερό της, γευστικό. Καμιά φορά... πικρίζει είναι αλήθεια, από χολή που στάζουν κάποια λόγια. Γίνεται και θολό, από μαλακό σκληρό, συχνά αιμάτινο... από συμβάντα τραγικά που διαδραματίζονται στο άνοιγμα ακριβώς που αναβλύζει...
Είναι πηγή όμως. Με πάντα ευτυχώς τρεχούμενο νερό...
Με γάργαρη αγάπη, γέλιο, χαρά, με γνώση, με σοφία...συστατικά όλα με θεραπευτικές ιδιότητες. Συστατικά και αυτά της τρεχούμενης ζωής μας...
Δεν είναι η πρόσβαση αδύνατη. Προσέγγισε τώρα την πηγή. Η χρονο-απόσταση...όσο απαιτεί ο σχηματισμός και η κίνηση μια χούφτας...με την παλάμη και ενωμένα απ΄το μεγάλο έως το μικρό της καρδιάς σου δαχτυλάκι.
Μια χούφτα απόσταση... απ΄την αυθεντική, ζωοδόχο και γάργαρη πηγή σου...
Αν η λαχτάρα σου για ειρήνη έχει φουντώσει, αν την παγίωση της γύρω σου επιθυμείς, τότε ετοιμάσου και κήρυξε τον πόλεμο. Πάντα προηγείται...και δε μιλάμε πια για έναν πόλεμο εντυπώσεων, αλλά για έναν πραγματικά ηρωικό που πρέπει να διεξαχθεί στα σωθικά σου....
Πόλεμος και Ειρήνη πάσι! Στα σπλάχνα του καθενός...
Μπορείς να εκπέμπεις φως στο σκοτάδι...γιατί είσαι αγάπη.
Όταν γεννήθηκες, με αυτήν και μόνο μ' αυτήν ήταν ντυμένη η ψυχή σου.
Θυμήσου...!!!
Φαντάσου...εσένα, βουτηγμένο ολόκληρο και πάλι μέσα στο φως της... να
ξεπροβάλλεις σιγά σιγά μες στο σκοτάδι μας, μα να έχουμε ήδη κάποιοι
εθιστεί στο άρωμα σου...
Για φαντάσου...με τη μοσχοβολιά της φωσφορίζουσας αγάπης...να αναγεννιέσαι, να αναγεννάς...
..........
Χρόνια φωτεινά και καλό μήνα σε όλους σας!!!!!
