Αν δε σε παίρνει ο ύπνος, κάνε κάτι χρήσιμο αντί να περιφέρεσαι σαν φάντασμα από δω και από κει......... γίνε ο επικεφαλής μια ομάδας χτιστών και τεχνιτών και φτιάξε γέφυρες. Βοήθα και εσύ την αγάπη ανεμπόδιστη, σε όλον το κόσμο αυτό το βράδυ να κινηθεί. Κάνε το μέχρι να μη σε κρατούν τα χέρια και τα πόδια από την κούραση.Την αυγή, κάποιες καρδιές τον άγνωστο πρωτομάστορα, εσένα, θα ευγνωμονούν. 
Καλό ξημέρωμα!!!

"Κακό" παιδί...........

καλησπέρα !!!!
Έχεις πολύ φορτωμένο πρόγραμμα αυτές τις μέρες, το ξέρω. Είσαι αγχωμένος, θες να αποδείξεις ότι είσαι κάτι και ότι η εμφάνιση σου δεν παίζει κανένα ρόλο. Σε είδα πρωί πρωί στο δρόμο. Πεσμένο παντελόνι, μύτη, αυτιά και φρύδια τρυπημένα. Σε συναντώ συχνά, σχεδόν παντού.

Σε θυμάμαι στο τρένο να προσπαθείς να εξηγήσεις σε μια συμμαθήτριά σου την άσκηση μαθηματικών. Με εντυπωσίασαν οι γνώσεις σου και ας έβγαιναν από χείλη επίσης τρυπημένα. Συνέχισες να της εξηγείς και όταν σηκώθηκες τη θέση σου για να προσφέρεις σε μια ηλικιωμένη. Σε βλέπω τακτικά στη φιλοζωική να βγάζεις βόλτα, να ταϊζεις και να χαϊδεύεις πληγωμένους απ΄το ανθρώπινο χέρι σκύλους. Κάθε μέρα μου είπαν πως πας, πως για τα γενέθλιά σου ζήτησες τροφή, φάρμακα για τους σκύλους και λουριά. Σε ζηλεύω κάθε φορά που αγκαλιά σε βλέπω με όλα τα δέρματα. Δεκάρα δε δίνεις για τα χρώματα, την ίδια ώρα που άλλοι απλώνουν τα μπούτια τους σε τρένα και λεωφορεία, για να μην κάτσει η μαυρίλα δίπλα τους. Άκουσα για σένα από άλλα παιδιά, πως μπήκες μπροστά για να προστατεύσεις έναν συμμαθητή σου που κάποιοι ενοχλούσαν. Μου είπαν πως δεν τσακώθηκες, αλλά κατάφερες με τα μαγικά σου λόγια, να τον εντάξεις τελικά στη μεγάλη του σχολείου παρέα. Ο καλύτερός σου φίλος μάλιστα είναι ένα αυτιστικό παιδί, που καμαρώνεις όταν μαζί του κυκλοφορείς. Δεν είσαι η συμπάθεια των καθηγητών. Το αλλόκοτο μαλλί σου και τα σκουλαρίκια προκαλούν, αλλά εσύ δεν τους κάνεις τη χάρη. Δεν τους καταλαβαίνεις που δε σε καταλαβαίνουν, αφού η η "φορεσιά" σου δε σε εμποδίζει να είσαι ένας μαθητής του 18, τι θέλουν;

Θυμάμαι το βλέμμα σου, τότε που κάποιοι σου έκαναν παρατήρηση στην καφετέρια γιατί μιλούσες και γελούσες δυνατά. Κατάπιες γέλιο, ενθουσιασμό και γλώσσα, αλλά εμένα μου λείπεις. Πάντα σε αναζητώ μες στου ενήλικου κόσμου την κατήφεια και όπου σε πετυχαίνω, διαλέγω την πιο κοντινή σε εσένα θέση. Είσαι αιμοδότης έμαθα, μέλος στην Greenpeace και αναρτήσεις κάνεις συχνά για συνανθρώπους σου που έχουν ανάγκη, για αξίες, για δικαιώματα, για τα ναρκωτικά, για αγάπη, για ειρήνη. Πρόσφατα κάποιοι σε αγνόησαν και μπήκαν μπροστά σου στην ουρά. Είχες πάει να πληρώσεις το λογαριασμό του κινητού σου. Με το δικό σου χαρτζιλίκι. Γνωρίζω πως κάποια βράδια, όταν δεν πας για μπάσκετ, εργάζεσαι για να μην επιβαρύνεις τους γονείς σου. Όσο μπορείς τουλάχιστον. Μα αυτοί δε σε σεβάστηκαν. Είσαι "παιδί", έχεις μακριά μαλλιά, φοράς και παντού αυτά τα σκουλαρίκια........ οπότε με μια ματιά σφαλιάρα, σου πήραν τη σειρά.
Και οι δικοί σου άνθρωποι όμως, συχνά σε κρίνουν αυστηρά, δε σε καταλαβαίνουν γιατί έχεις επιλέξει αυτή τη φορεσιά, γιατί επιλέγεις το διαδίκτυο για την ενημέρωσή σου, γιατί επιλέγεις αυτή τη μουσική με στίχους που μιλούν για βία, ρατσισμό, ναρκωτικά. Στεναχωριέσαι, μα τους χαμογελάς. Έχουνε δίκιο, ανάσα δεν παίρνει ο τραγουδιστής, γέρασαν και τα αυτιά τους..... δεν προλαβαίνουν να πιάσουν το ωραίο νόημα κάποιων στίχων. 

Παιδί πεντακάθαρο, όταν το βλέμμα μου καρφώνω πάνω στο πρόσωπό σου, μη με παρεξηγείς. Θαυμάζω στην πραγματικότητα, την αντοχή που έχεις στον πόνο. Όχι, εγώ δε θα το έκανα στον εαυτό μου, αλλά εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Υπήρξα όμως παιδί και δεν ξεχνώ πως μου άρεσε σε όλα να αντιδρώ. Πως σιχαινόμουν όταν με έκριναν απ΄την εμφάνισή μου, πως όσο με έκριναν, τόσο πιο προκλητική γινόμουν.
Είσαι από χθες στη μάχη, μαζί με τα "φρόνιμα" παιδιά. Αυτά δε σε κρίνουν, κάποια μάλιστα σε ζηλεύουν που είσαι φανατικός της διαφορετικότητας. Εκείνα ξέρουν πώς μέσα σου είσαι ότι και αυτά. Συνέχισε να τολμάς φωνάζουν. Αυτά γνωρίζουν, δεν είσαι αλήτης επειδή θέλεις να διακοσμήσεις το πρόσωπο της ψυχής σου, επειδή με χρώματα θέλεις να βάψεις τους τοίχους της ζωής σου. Αφού τα πρωινά ψάχνεις για κάδους να πετάξεις τα σκουπίδια σου. Νύχτες τον φίλο σου εμψυχώνεις, που η μοίρα τον καθήλωσε πάνω σε ένα καροτσάκι. Γράφεις ο ίδιος μουσική για εκείνον, για σένα και η κιθάρα σου αναδίδει τόνους τόσο γλυκούς, που η αγάπη χοροπηδά, γιατί της δίνεις σάρκα, μορφή, φτερά.  

Είσαι από χθες στη μάχη μαζί με όλα τα υπόλοιπα παιδιά. Εμείς οι ενήλικες έχουμε πάρει σκουλαρίκια, κουκούλες, σχισμένα παντελόνια και τατουάζ και τα έχουμε βάλει όλα σ' έναν κουβά. Προσπαθούμε απεγνωσμένα να ξεπλύνουμε από πάνω σας .......τη ντροπή μας. Όσο για τις ταμπέλες, δεκάδες. Αχάριστα, αγενέστατα, ανεπρόκοπα, αλητάκια, ανιστόρητα...... και φυσικά "κακά" παιδιά. 

Παιδί, που δεν είσαι ένα συγκεκριμένο, είσαι αγόρι, είσαι κορίτσι, είσαι δικό μου ίσως παιδί, πρόσεχε!!! Είσαι στο όριο ακριβώς. Δεκαοχτώ και η κοινωνία ήδη σε περιμένει στις γωνίες για να σου παραδώσει τις νέες σου υποχρεώσεις, όλα τα νέα πρέπει και τα μη του ενήλικα. Κάποια δε θες θα τα κουβαλήσεις, μα μη δεχτείς τίποτα από αυτά που έχουν ήδη αλλοιώσει τον δικό μας, άλλοτε ωραίο ανήλικο χαρακτήρα. Εσύ συνέχισε με τρυπημένες μύτες και φρύδια αν το επιθυμείς, να είσαι αυτός ο υπέροχος άνθρωπος που ήδη είσαι. Γιατί σε ξέρω, η φωνή σου κάθε μέρα πνίγεται, γι αυτό η ψυχή σου προσπαθεί μέσα από λέξεις, ντυσίματα, παράξενο μαλλί και μουσική, να εκτονωθεί.
Προχτές έγραψα ένα μήνυμα για όλα τα καλά και τα "κακά" παιδιά και ευχόμουν καλή επιτυχία. Λάθος μου!!! Εσείς έχετε όλα σας, μα όλα σας πετύχει. Εμείς, που σας κρίνουμε από το ρούχο και όχι απ΄το "άρωμα" που φοράτε, έχουμε αποτύχει. Εμείς πρέπει να κάτσουμε στα θρανία και με επιτηρητές και δάσκαλους εσάς, ξανά να δώσουμε εξετάσεις. Γιατί είμαστε αγενείς, υπερόπτες, υποκριτές, εγωιστές. Έχουμε γίνει δήμιοι, σοβινιστές, ρατσιστές, απάνθρωποι. Όσο για το μορφωτικό μας επίπεδο.....τι να το κάνουμε αν στα υπόλοιπα έχουμε αποτύχει.
"Κακό" παιδί συγχαρητήρια!!! Συνέχισε να είσαι "καλό". Σε ξέρω, εσύ δεν καταστρέφεις ξένη περιουσία. Ένα μόνο σε παρακαλώ, μη βάλεις ποτέ σε κίνδυνο την ελευθερία και τη ζωή σου. Συνέχισε με το κρικάκι στη γλώσσα σου μηνύματα αλτρουιστικά να στέλνεις και με το γεμάτο τατουάζ αριστερό ή δεξί σου χέρι, όμορφες ζωγραφιές στους γκρίζους τοίχους που υψώνουμε εμείς να φτιάχνεις.

O Captain!! my Captain

"Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;" Θα γίνεις τίποτα στη ζωή σου ή μπα;
Αλήθεια... πόσες φορές σαν έκαναν αυτήν την ερώτηση και πόσες την κάνατε εσείς στα παιδιά σας και των άλλων; Λες και δεν ήμασταν ήδη ολοκληρωμένοι άνθρωποι, λες και δεν είναι τα παιδιά όλα, ήδη κάτι.

Ορίστε, έφτασε η στιγμή, σήμερα μπαίνουν στη μάχη τα δεκαοχτάχρονα παιδιά μας σε όλη τη χώρα, για να το αποδείξουν. Για να αποδείξουν στους εαυτούς τους, αλλά κυρίως σε εμάς, πως μπορούν να γίνουν κάτι. Σε μία μάχη περισσότερο δική μας θα έλεγα… για να τιμήσουμε και να συνεχίσουμε την οικογενειακή παράδοση, για να ικανοποιηθεί ο εγωισμός μας, για να καυχηθούμε στο γείτονα, για να μπει μία ταμπέλα έξω από ένα γραφείο, για να βγάλουν καλά λεφτά, για να μην πάνε χαμένα τα δικά μας, για να μη γίνουν κομμώτριες και υδραυλικοί, για να ζήσουμε και εμείς μέσα από αυτά...

Σε όλα αυτά τα παιδιά που αντιμετωπίζουν χρόνια προσδοκίες που προέρχονται κυρίως απ' τον ενήλικο κόσμο, που τα πιέζαμε να διακριθούν από μικρά, να μελετούν σκληρά απ΄τα έξι τους για να "πετύχουν", να μάθουν αγγλικά, γερμανικά, ταυτόχρονα με τα ελληνικά - αλλά για τις λέξεις απόρριψη, αποτυχία ούτε λόγος - που μόνο το κρεβάτι τους δε μεταφέραμε στο φροντιστήριο, που τους είπαμε να αναβάλουν την όποια ευχαρίστησή τους, να περιμένουν μέχρι να μεγαλώσουν για να ζήσουν, σε όλα αυτά που χρόνια κόπιασαν για εκείνα και για εμάς....καλή επιτυχία!!!!! Εύχομαι το δικό σας όνειρο παιδιά, μόνο το δικό σας όνειρο να γίνει πραγματικότητα!! Διότι μόνο έτσι θα νιώθετε πλήρεις ως ενήλικες και ευτυχισμένοι. Είστε παιδιά μας όλα σας αξιέπαινα για την πραγματικά σκληρή προσπάθειά σας. Τα σέβη μου!!

Όσο για εσάς αγαπητοί γονείς, για εσάς που κάτσατε και χαϊδέψατε απαλά μαζί τους τα όνειρά τους, εσάς που δεν σας έπιασε υστερία και αρχίσατε να πετάτε laptop και κινητά που οι ίδιοι τους αγοράσατε, που ξενυχτήσατε και ο ύπνος σας πήρε μαζί πάνω στο μαξιλάρι τους, μπράβο!!!!! Σε εσάς που ένα πλατύ χαμόγελο πάνω σε παγωτό χωνάκι τους κερνούσατε κάθε φορά που έφερναν στο σπίτι, όχι έναν υψηλό, μα ένα χαμηλό βαθμό, όχι μια "επιτυχία", μα μια "αποτυχία", συγχαρητήρια!!!

Όλοι ελπίζουμε, όλοι παλεύουμε και κάποιοι πραγματικά στερούμαστε για να πετύχουν τα παιδιά μας κάτι καλύτερο από εμάς. Όλοι οι γονείς έχουμε την ίδια για το μέλλον τους αγωνία, αλλά ας μη γίνει αυτό όπλο στον κρόταφό τους. Τα παιδιά μας είναι ήδη κάτι. Κάτι μάλιστα καλύτερο από εμάς…καλύτεροι άνθρωποι.  

Από τα χρόνια μου μέχρι και σήμερα, βλέπω παιδιά να φοβούνται να γυρίσουν στα σπίτια τους μετά από τα αποτελέσματα, αλλά... καλά θα κάνουμε να θυμηθούμε...σήμερα, να ξαναθυμηθούμε...πως τη μεγαλύτερη χαρά μας την έδωσαν τη μέρα που γεννήθηκαν. Δεν μπορεί αυτό να το ξεχνάμε!!! Ας τα δεχτούμε σαν να 'ναι ήδη όλα όσα μπορούν να γίνουν και ας τους δείξουμε πως είναι καλοδεχούμενα στο σπίτι μας, στον κόσμο, στη ζωή τους... πετύχουν δεν πετύχουν σε μια σχολή.

Εάν μετατραπούν από τέλειοι ήδη άνθρωποι, από χαρούμενα πλασματάκια σε μίζερα, με σκυμμένα κεφάλια ανθρωπάκια, εμείς, θα έχουμε την ευθύνη. Εμείς, που ενώ έχουμε καταλάβει πια, μιλάμε μαζί τους για ευτυχία και ακόμα εννοούμε υλική ευμάρεια, υλικά αγαθά, κοινωνικά αξιώματα και δόξα. Μα...τι γίνεται αλήθεια αν όλα αυτά αποκτηθούν, αλλά μια μέρα απότομα χαθούν; Τους έχουμε διδάξει το πώς να διαχειρίζονται μία μικρή ή μεγάλη ήττα; Εμείς...οι αλάνθαστοι γονείς! 

Ας τα χειροκροτήσουμε όλα! Όχι όταν τελειώσουν οι Πανελλαδικές, μα σήμερα! Ας γίνουν ότι μπορούν κι ότι θελήσουν...ας γίνουν ξυλοκόποι, υδραυλικοί, ζωγράφοι, ποιητές...αρκεί να νιώθουν τα ίδια ευτυχισμένα.
Καλοί μου γονείς, ας θυμήσουμε σήμερα κιόλας στα καμάρια μας την τέχνη της ευτυχίας. Ας τους πούμε πως το μέλλον τους δεν κρίνεται από αυτές τις εξετάσεις και να το εννοούμε όμως.... Ας τους χαρίσουμε το χαμόγελο, το σ' αγαπώ, το χάδι. Κατάματα ας κοιτάξουμε μαζί εκείνη την ηλιαχτίδα...αυτήν που είναι πάντα ικανή να διαλύει σύννεφα και να γεννάει ήλιους. Σχεδόν απ΄το τίποτα, φως δηλαδή, χαρά κι ελπίδα.

Μια μέρα μιας........

Δεν είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά, είμαι μια άνεργη γυναίκα, μια καλή λένε μαμά.

Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, αξίζω όμως να ζω, γι αυτό επίδομα ζωής μού χορηγώ.

Μόλις ξυπνήσω το πρωί, πολύ πρωί, πριν ξημερώσει δηλαδή καλά καλά, λέω από μέσα μου κουκλάρα σήκω ντύσου, γιατί η μέρα σου υπόσχεται πολλά και τότε πάω με αγάπη να ξυπνήσω, να φροντίσω, να φιλήσω τα παιδιά ενώ παράλληλα ετοιμάζω τη δική μου φορεσιά.

Χαμογελάω στον καθρέφτη κι όπως πάντα βάζω μόνο ότι είναι “αυθεντικό”, πάω γραμμή για να ψωνίσω γιατί αξίζει η ψυχή μου και χαβιάρι κι αστακό....Έχω στο νου μου κάθε μέρα να ονειρεύομαι, να ζω, να ελπίζω και να μ΄αγαπώ κι αλίμονο μου αν τα ξεχάσω και με βρει κανα κακό. 

Να συγυρίζω την πολύτιμη ζωή μου, να ενθαρρύνω με μηνύματα και εσάς,

να είμαι πλήρης και χορτάτη κι ας μην έφαγα μπουκιά…

Ντάπα  ντάπα  ντάπα νταμ, ντάπα ντάπα ντάπα νταμ…..

Καλό Σαββατοκύριακο!!!! Να είστε όλοι χαρούμενοι!!!!! Να γίνετε!!!!

Ο φύλακας άγγελός σου

Εάν πιστεύεις ότι ο κόσμος σου έχει διαλυθεί, ότι δε φτιάχνεται με τίποτα, ότι σου έχουν πάρει κάθε τι όμορφο απ΄τη ζωή, πως άλλο δεν αντέχεις, ένα σου λέω...... δεν είσαι ο μόνος!!! Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει κάτι μικρό ή μεγάλο για να θρηνήσει. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει μία μικρή ή μεγάλη πληγή να γλείψει, αλλά η καρδιά δε σταματά, σαν τρελή κάνει να προχωρήσει. Ψάξε!!! Τα δώρα της ημέρας. Ψάξε!!! Τις φωτεινές εκείνες αναμνήσεις που σε στηρίζουν κάθε φορά που το σκοτάδι σε τυλίγει. Σώπασε και άκου!!! Είναι η δική σου εσώτερη μουσική. Ακολούθησε την. Πάντα θα σε οδηγεί σε κάποιο λόγο για να κλάψεις, αλλά και για να τρέξεις, να χορέψεις, να γελάσεις. Οφείλεις να την ακούσεις. Μαζί της να ονειρευτείς, να ελπίσεις, να ζήσεις. Να ζήσεις για σένα μα και για όσους δεν πρόλαβαν να ζήσουν. Για όσους δεν θα συμμερίζονταν την όποια τώρα απελπισία σου. Για όσους ήθελαν κι άλλο χρόνο για να παλέψουν, να παλέψουν, αλλά δεν μπόρεσαν τελικά να επιζήσουν. 

Παρασκευή σήμερα, Σαββατοκύριακο μπροστά σου. Ζήσ' τα!!!! Έχεις πολλά να κάνεις. Γι αυτό είσαι εδώ. Είσαι καλεσμένος στη γιορτή της ζωής. Κάνε της την τιμή. Φόρα κατάσαρκα τον λαμπερό εαυτό σου, άσε ακάλυπτη στον ήλιο την καρδιά και την ψυχή σου και βγες στις πίστες της. Ρούφηξε το άρωμα των ευωδιαστών εδεσμάτων της, γεύσου το ουράνιο τόξο που έχει ζωγραφίσει για σένα πάνω στα πιάτα της. Βγες στο κέφι και σπάσε όλα εκείνα που πάνω γράφουν μίσος, εκδίκηση, παραίτηση. Επέλεξε σωστά τους συνδαιτυμόνες σου. Κάτσε με όσους μοιράζονται τον άρτο και το κρασί που υπάρχει στο τραπέζι και δεν κοιτούν να έχουν γεμάτο μόνο το πιάτο και το ποτήρι το δικό τους. Γέλα με τα αστεία, τους μορφασμούς των γελωτοποιών αυτής της γιορτής. Γέλα ακόμα και αν κύκλοι σχηματίζονται από ένα δάκρυ στο ποτό σου. Απόλαυσε το μοναδικό σκηνικό που για σένα έχει στηθεί. Φώτα και χρώματα παντού. Ζωντάνεψε τη ζωή σου. Γίνε ο φύλακας άγγελός του κορμιού και της ψυχής σου.

Να είστε όλοι καλά!! 

Κι όχι να πεις πως σήμερα δεν κουβεντιάζουν οι άνθρωποι – λόγια, άλλο τίποτα, άφθονα λόγια – μα δε συνομιλούν, δε λένε τίποτα δικό τους, προσωπικό, ιδιωτικό, ιδιαίτερο (και γι’ αυτό καθολικό), μόνο λόγια, ξένα, μηχανικά, δημοσιογραφικά, γενικού ενδιαφέροντος, μεγάλοι τίτλοι εφημερίδων, γιατί, πράγματι, ξεφυλλίζουν πολλές εφημερίδες διαβάζοντας μόνον τα κεφαλαία γράμματα και τα εγκλήματα και τις αυτοκτονίες, ακούν επίσης τις ειδήσεις των 9 ή και των 12 απ’ την τηλεόραση (έγχρωμη τώρα) – άνθρωποι επαρκώς ενημερώμενοι, πολύ παρόντες (εδώ και σήμερα), κι εντελώς απόντες απ’ τον εαυτό τους, απ’ το παρελθόν τους, το μέλλον τους και, φυσικά, απ’ το παρόν τους, μακριά απ’ τους άλλους…

Γιάννης Ρίτσος “ΙΣΩΣ ΝΑ ‘ΝΑΙ ΚΙ ΕΤΣΙ”

Κώστα, Ελένη, Κωνσταντίνα,

σας εύχομαι πάντα να παίζετε το παιχνίδι της ζωής με σθένος και εντιμότητα. Να απλώνετε ένα χέρι καλοσύνης σε όσους το χρειάζονται, να δίνετε χαμόγελα αντί για συνοφρύωμα, να παραμένετε γαλήνιοι σε κάθε δραστηριότητα και να αντιμετωπίζετε με δύναμη ότι είναι να ΄ρθει. Να διατηρείτε την πίστη σας σε κάθε αποτυχία και ταπεινοί να παραμένετε σε κάθε επιτυχία. Να λούζεστε με συνήθειες καλές πνίγοντας έτσι τις κακές, να έχετε αίσθηση του χιούμορ και μια καρδιά ανοιχτή. Ποτέ η δουλειά, η διασκέδαση, η δόξα μη σας χωρίσουν απ΄την πραγματική αγάπη. Στη θλίψη η ψυχή σας να εξυψώνεται από τη σκέψη, ότι αν δεν υπήρχε το σκοτάδι δε θα υπήρχε και το φως. Να έχετε χρόνια ευτυχισμένα και τόσα όσα για να πετύχετε όλους τους στόχους σας και να πραγματοποιήσετε όλα τα όνειρά σας. Σπόροι μοναχικοί όπως όλοι, μα και μοναδικοί, υπάρχει σίγουρα μια ιδιαίτερη θέση εδώ για εσάς, γι αυτό σας εύχομαι ολόψυχα ο σπόρος σας να βλαστήσει στους αμπελώνες αυτού του κόσμου και όποια δύναμη τον φύτεψε, πάντα να είναι δίπλα σας και να σας καθοδηγεί. Χρόνια σας πολλά!!!

Καλησπέρα σε όλους!!! Με χάσατε, σας έχασα, αλλά ευτυχώς ήταν για λίγο. Πάμε πάλι!!!