Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

O Captain!! my Captain

"Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;" Θα γίνεις τίποτα στη ζωή σου ή μπα; Πείτε μου πόσες φορές σαν έκαναν αυτήν την ερώτηση και πόσες την κάνατε εσείς στα παιδιά σας και των άλλων; Λες και δεν ήμαστε ολοκληρωμένοι άνθρωποι, λες και δεν είναι τα παιδιά όλα, ήδη κάτι.
Ορίστε, έφτασε η στιγμή, σήμερα μπαίνουν στη μάχη τα δεκαοχτάχρονα παιδιά μας σε όλη τη χώρα, για να μας το αποδείξουν. Για να αποδείξουν στους εαυτούς τους, αλλά κυρίως σε εμάς πως μπορούν να γίνουν κάτι. Σε μία μάχη περισσότερο δική μας θα έλεγα……. για να τιμήσουμε και να συνεχίσουμε την οικογενειακή παράδοση, για να ικανοποιηθεί ο εγωισμός μας, για να καυχηθούμε στο γείτονα, για να μπει μία ταμπέλα έξω από ένα γραφείο, για να βγάλουν πολλά λεφτά, για να μην πάνε χαμένα τα δικά μας, για να μη γίνουν κομμώτριες και υδραυλικοί, για να ζήσουμε και εμείς μέσα από αυτά...
Σε όλα αυτά τα παιδιά που αντιμετωπίζουν χρόνια προσδοκίες που προέρχονται κυρίως απ' τον ενήλικο κόσμο, που τα πιέζαμε να διακριθούν από μικρά, να μελετούν σκληρά απ΄τα έξι τους για να "πετύχουν", να μάθουν αγγλικά, γερμανικά, ταυτόχρονα με τα ελληνικά - αλλά για τις λέξεις απόρριψη, αποτυχία ούτε λόγος - που μόνο το κρεβάτι τους δε μεταφέραμε στο φροντιστήριο, που τους είπαμε να αναβάλουν την όποια ευχαρίστησή τους, να περιμένουν μέχρι να μεγαλώσουν για να ζήσουν, σε όλα αυτά που χρόνια κόπιασαν για εκείνα και για εμάς........καλή επιτυχία!!!!!!! Εύχομαι το δικό σας όνειρο παιδιά, μόνο το δικό σας όνειρο να γίνει πραγματικότητα. Μόνο έτσι θα είστε ευτυχισμένοι. Είστε όλα σας αξιέπαινα για την πραγματικά σκληρή προσπάθειά σας. Τα σέβη μου!!



Όσο για εσάς αγαπητοί γονείς, που κάτσατε κάποτε και χαϊδέψατε απαλά μαζί τους τα όνειρά τους, εσάς που δεν σας έπιασε υστερία και αρχίσατε να πετάτε laptop και κινητά που οι ίδιοι τους αγοράσατε, που ξενυχτήσατε και ο ύπνος σας πήρε μαζί πάνω στο μαξιλάρι τους, μπράβο!!!!! Σε εσάς που ένα πλατύ χαμόγελο πάνω σε παγωτό χωνάκι τους κερνούσατε κάθε φορά που έφερναν στο σπίτι, όχι έναν υψηλό, μα ένα χαμηλό βαθμό, όχι μια "επιτυχία", μα μια "αποτυχία", συγχαρητήρια!!!!!!
Όλοι ελπίζουμε, παλεύουμε, κάποιοι πραγματικά στερούμαστε για να πετύχουν τα παιδιά μας κάτι καλύτερο από εμάς, όλοι οι γονείς έχουμε την ίδια για το μέλλον τους αγωνία, αλλά ας μη γίνει αυτό όπλο στο κρόταφό τους. Τα παιδιά είναι όλα ήδη κάτι. Κάτι μάλιστα καλύτερο από εμάς……καλύτεροι Άνθρωποι.  
Θυμάμαι συμμαθήτριές μου, αλλά και κάθε χρόνο βλέπω παιδιά να φοβούνται να γυρίσουν στα σπίτια τους μετά από τα αποτελέσματα, γι αυτό καλά θα κάνουμε να θυμηθούμε........τη μεγαλύτερη χαρά μας την έδωσαν τη μέρα που γεννήθηκαν. Δεν μπορεί αυτό να το ξεχνάμε!!! Ας τους δεχτούμε σαν να 'ναι ήδη τέλεια, σαν να 'ναι ήδη όλα όσα μπορούν να γίνουν και ας τους δείξουμε πως είναι καλοδεχούμενα στο σπίτι μας, στον κόσμο, στη ζωή, πετύχουν δεν πετύχουν.
Εάν μετατραπούν από τέλειοι ήδη άνθρωποι σε πρόβατα ή σε θηρία, εμείς θα το έχουμε προκαλέσει.
Ας τα χειροκροτήσουμε όλα, όχι όταν τελειώσουν οι Πανελλαδικές, μα σήμερα, και αν θέλουν να γίνουν... ακόμα και ποιητές, ας τους ζητήσουμε να διδάξουν και τη δική μας ψυχή να γράφει....όχι αυστηρές πια κριτικές,αλλά στιχάκια αγάπης, ζωής ποιήματα.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου