Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Για μένα το έφτιαξες...

και τις ελεύθερες άκρες του, σε δυο μεριές του ουρανού, σφιχτά τις έδεσες...να μην το παίρνει ο άνεμος, να μην το χάνω, να σκαρφαλώνει στην έμπνευση η ψυχή μου και πάνω στο άδειο, χρωματιστό ριγέ... να γράφει, μου είπες...
Και εγώ τολμώ... το κάνω...μα δίχτυ πάντα να γίνεσαι, να απλώνεσαι....για να μαζεύεις ότι από εκεί, σε σένα επίτηδες πετάω...για να μη χάνεις στίχο απ΄την καρδιά μου, καμιά απ΄τις νότες, τα αστέρια, κανένα απ΄τα χρώματα τα ωραία του εφταγράμμου...
Έτσι είναι αγάπη...αφού εσύ καινούριο ουρανό μου χάρισες, εγώ για σένα...μόνο ωραία μουσική μπορώ να γράφω...
Αφιερωμένο...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου