Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Ποτέ δεν είναι αργά....


Καλημέρα, καλημέρα!!! Τι μου κάνεις; 

Να σου πω, επειδή δεν έχω και πολύ καθαρή εικόνα σου, τα ρούχα της ψυχής σου τα άλλαξες; Έβαλες το "γίνεται" που φόραγες σαν παιδί και κρύβεις χρόνια τώρα στη ντουλάπα σου ή ξυπνώντας έριξες πάλι πάνω σου το "φοβάμαι πως είναι αργά"; Ίσως το κάνεις αύριο; Μα τι έχουμε πει για το αύριο; Για αυτό φυλάει το μόχθο του ο τεμπέλης, είσαι εσύ τεμπέλης; Αύριο μπορεί καλό να γίνει το κακό, μα είσαι κακός εσύ; Ίσως το αδύνατο να γίνει δυνατό και θαρραλέο το δειλό, μα είσαι δειλός εσύ; Λοιπόν, στο δρόμο κάτω από το σπίτι σου, υπάρχει ένα ολόχρυσο ιππήλατο όχημα που περιμένει να σε οδηγήσει σε μια καλύτερη ζωή. Εκεί είναι, αλλά εσύ δεν το βλέπεις γιατί έχει θολώσει η όρασή σου από τα δάκρυα της αυτολύπησης. Σκούπισε τα αμέσως, γέλα με τους φόβους σου αφού δεν μπορείς να τους νικήσεις, γιατί αυτοί γεννούν την αναβλητικότητά σου, και ρίξε ένα σάλτο στο όχημά σου. Έλα, αφού το νιώθω, δεν είσαι από τους τύπους που αργούν στα ραντεβού τους. Βιάσου σου λέω!! Μη στήνεις άλλο τα όνειρά σου!!! Ξεκίνα με τα απλά............. πες καλημέρα με τη σειρά σου στους χτύπους της καρδιάς σου και χάρισε της ένα χαμόγελο, την στιγμή ακριβώς που έτοιμος είσαι να της χαρίσεις συνοφρύωση. Είναι της μέρας σου η πρώτη και τελευταία οφειλή. Είσαι εδώ, δράσε!!! Έχεις 24 νέες ώρες και εσύ στη διάθεσή σου και είσαι φτιαγμένος από τον ίδιο ακριβώς πηλό με εκείνους που βλέπεις ήδη να πίνουν καφέ με τα όνειρά τους. Δεν μπορεί σου λέω να είναι αργά!!! Η μέρα είναι υπέροχη, τα άλογα περιμένουν, ένα μόνο σου μένει………….να αλλάξεις "φορεσιά".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου